خواجه نصير الدين الطوسي
370
اخلاق محتشمى ( فارسى )
( 27 ) انّ من وردت عليه امور العامّة ، و اراد ان يستمع منها ، او يرتأى فيها ؛ لم تكفه اذناه و عيناه و جسد و نفس واحدة . فان غنم اخوانا ذوى ثقة اقترب « 1 » عليه طريقه ، و اطّلع من ادنى امره على بعده ، و علم ما فى الغائب عنه مشاهدا « 2 » له . و انّى يوجد من فيه هذه الخاصّيّة من الاخوان ، و كيف يحتفظ اذا اقتنى ؟ ! ترجمه : هر كه كار [ ها ] ى عوام بنزديك او آورند ، و خواهد كه سخن ايشان بشنود ، و بر مصلحت ايشان راى بيند ، يعنى : كسى كه حاكم مردم باشد ؛ او را دو چشم و دو گوش و يك تن و يك دل كفايت نبود . پس اگر او را يارانى و برادرانى [ با ] اعتمادى باشد و دست دهد ؛ طريق اين معنى برو آسان شود ، و از نزديك بر كارهاى دور وقوف يابد ، و بر غايب « 3 » اطلاع يابد چنان كه گويى مشاهده مىكند ، يعنى : بتوسط ايشان . و ليكن از كجا يابد اين خاصيت از برادران ، يعنى : دشوار بدست آيد ؛ و چگونه نگاه دارند اگر بدست آرند ، كه رعايت آن بواجبى كم ميسر شود ؟ !
--> ( 1 ) - اصل : اقرب . ( 2 ) - اصل : مشاهد . ( 3 ) - اصل : برعايت .